|
Curatorial Encounter #146
Inna Berkowits | Remnants: Wandering, Rummaging, and Excavating as Artistic Practice Wednesday, June 17 2026, at 8:00 P.M. The meeting will also be broadcast on Zoom |
لقاء ت (أ) عسياة #146
إينا بركوفيتش | بقايا: التجوال، النبش والتنقيب كممارسة فنية يوم الأربعاء، 17 حزيران/يونيو 2026، الساعة 20:00 .كما سيتم بث اللقاء عبر الزوم |
#מפגש ת(א)עשיה 146
אינה ברקוביץ׳ | שאריות: שוטטות, חיטוט ונבירה כפרקטיקה אמנותית יום רביעי, 17 ביוני, בשעה 20:00 המפגש ישודר גם בזום |
אינה ברקוביץ׳. צילום: שני גולדמן
|
Inna Berkowits served as director and curator of the Art Gallery at Beit HaGefen – Arab-Jewish Cultural Center in Haifa between 2024 and 2026. In this role, she worked to develop the gallery as a hub for research and artistic practice deeply embedded in local and regional culture. Her work focused on cultivating the artistic community, fostering long-term inter-institutional collaborations, and establishing a multi-year exhibition program that integrated in-depth research with social themes.
From 2019 to 2022, she curated the art collection at the Hecht Museum, University of Haifa. In this capacity, she managed the Hecht Prize for Young Artists, curated temporary exhibitions, and engaged in the research and optimization of the art collection and permanent displays. Notable projects included the planning of the sculpture garden and an international forensic and archival research project on the works of Amedeo Modigliani, conducted in collaboration with the Barnes Foundation in Philadelphia. Berkowits holds a Master of Arts (MA) with honors in Art History, specializing in Curatorial Studies (2016), and a Bachelor’s degree in Sociology, Anthropology, and Human Services (2003), both from the University of Haifa. Remnants: Wandering, Rummaging, and Excavating as Artistic Practice The lecture will focus on a project I curated at Beit HaGefen Gallery, which began with rummaging through a pile of archaeological debris and culminated in the exhibition Remnants. Through this project, I will present insights into process-based curating, in which the final outcome is not predetermined but rather takes shape through the act itself, and reflect on the creative freedom that emerges precisely at the margins. We will examine how the space between the archaeological repository and the museum display became a site of action for artists; a space in which the archaeological object- laden with rich historical significance yet excluded from official historical narratives- enabled movement along two central axes: between the canonical narrative and personal or familial history, and between archaeological interpretation and artistic fiction. |
إينا بركوفيتش أدارت إينا بركوفيتش بين الأعوام 2024 و2026 جاليري الفنون في "بيت الكرمة" – المركز الثقافي العربي اليهودي في حيفا. وعملت من خلال منصبها على تطوير الجاليري ليكون مركزاً للبحث والممارسة الفنية المرتبطة بالثقافة المحلية والمناطقية. وفي هذا الإطار، ركزت على رعاية المجتمع الفني، وبناء شراكات طويلة الأمد بين المؤسسات، وصياغة برنامج معارض متعدد السنوات يدمج بين الأبحاث المعمقة والمضامين الاجتماعية.1
بين الأعوام 2019 و2022، شغلت منصب مسؤولة مجال الفنون في متحف "هِيخت" التابع لجامعة حيفا. وفي إطار هذا الدور، أدارت جائزة هِيخت للفنانين الشباب، وتولّت تقييم معارض متغيرة، وعملت على بحث وتطوير مجموعة الأعمال الفنية والعرض الدائم بالمتحف. ومن بين مشاريع أخرى، قادت مشاريع معقدة مثل تخطيط حديقة المنحوتات، وإجراء بحث أرشيفي وجنائي دولي حول أعمال الفنان أميديو موديلياني، والذي نُفِّذ بالتعاون مع مؤسسة "بارنز" في فيلادلفيا.1 (MA) بركوفيتش حاصلة على شهادة الماجستير البحثي بامتياز في تاريخ الفن مع تخصص في الدراسات التقييمية والمتحفية (2016)، وشهادة البكالوريوس في علم الاجتماع، الأنثروبولوجيا والموارد البشرية (2003)، وكلتا الشهادتين من جامعة حيفا.1 حول المحاضرة: بقايا: التجوال، النبش والتنقيب كممارسة فنية تتناول المحاضرة مشروعاً قمت بتقييمه في جاليري "بيت الكرمة"، والذي بدأت فكرته من النبش في كومة من المخلفات الأثرية وانتهى بصياغة معرض "بقايا". 1 ومن خلال هذا المشروع، سأعرض رؤى وأفكاراً حول "التقييم الفني العملياتي"؛ وهي ممارسة لا تكون فيها النتيجة النهائية محددة مسبقاً، بل تتبلور وتتشكل أثناء العمل، كما سأتوقف عند حرية الإبداع التي تتاح وتولد تحديداً في هوامش الأمور.1 سندرس معاً كيف خلق الفضاء الممتد بين المدافن والمستودعات الأثرية وبين العرض المتحفي مساحة عمل خصبة للفنانين؛ حيث أتاح الأثر أو الأوبجكت الأثري — المشحون بإرث تاريخي غني ولكنه مُقصى في الوقت ذاته عن كتابة التاريخ الرسمي — حركة مرنة بين محورين رئيسيين: بين السردية المكرسة والتاريخ الشخصي والعائلي، وبين التفسير الأثري والمخيلة الفنية.1 |
אינה ברקוביץ' ניהלה בין השנים 2024–2026 את הגלריה לאמנות בבית הגפן – מרכז תרבות ערבי-יהודי בחיפה. בתפקידה פעלה לפיתוח הגלריה כמרכז למחקר ולעשייה אמנותית המחוברים לתרבות המקומית והאזורית. במסגרת זו, התמקדה בטיפוח הקהילה האמנותית, ביצירת שיתופי פעולה בין-מוסדיים ארוכי טווח ובגיבוש תוכנית תערוכות רב-שנתית, המשלבת מחקר עומק עם תוכן חברתי.1
בין השנים 2019–2022 שימשה כאחראית תחום האמנות במוזיאון הכט שבאוניברסיטת חיפה. בתפקיד זה ניהלה את פרס הכט לאמנים צעירים, אצרה תערוכות מתחלפות ועסקה במחקר ובטיוב של אוסף האמנות ותצוגת הקבע. בין היתר, הובילה פרויקטים מורכבים דוגמת תכנון גן הפסלים ומחקר פורנזי וארכיוני בינלאומי על יצירתו של אמדאו מודיליאני, שנערך בשיתוף עם קרן ברנס, פילדלפיה.1 (MA) ברקוביץ' היא בעלת תואר שני מחקרי בהצטיינות בתולדות האמנות עם התמחות באוצרות (2016), ותואר ראשון בסוציולוגיה, אנתרופולוגיה ושירותי אנוש (2003), שניהם מאוניברסיטת חיפה.1 שאריות: שוטטות, חיטוט ונבירה כפרקטיקה אמנותית ההרצאה תעסוק בפרויקט שאצרתי בגלריה "בית הגפן", שתחילתו בחיטוט בערימת פסולת ארכיאולוגית וסופו בתערוכה "שאריות".1 דרך פרויקט זה, אציג תובנות על אוצרות תהליכית שבה התוצאה הסופית אינה מוכתבת מראש, אלא מתגבשת תוך כדי פעולה, ואעמוד על חופש היצירה המתאפשר דווקא בשולי הדברים.1 נבחן כיצד המרחב שבין הגניזה הארכיאולוגית לתצוגה המוזיאלית יצר זירת פעולה לאמנים; שם, האובייקט הארכיאולוגי, הטעון במטען היסטורי עשיר אך מודר מכתיבת ההיסטוריה הרשמית, איפשר תנועה בין שני צירים מרכזיים: בין הנרטיב הקנוני להיסטוריה האישית והמשפחתית, ובין הפרשנות הארכיאולוגית לבדיה האמנותית.1 |
|
1
|